Op het platteland van Zimbabwe geldt een ongeschreven regel: mannen leiden, vrouwen werken. Met trainingen en workshops helpen wij daar verandering in te brengen en vrouwenrechten te verbeteren.
Voor Dorothy Inusa, die op het land werkt, was dit lang de realiteit. “Ik dacht vroeger dat vrouwenrechten alleen over gelijkheid met mannen gingen, dus ik wilde er niets mee te maken hebben,” geeft ze toe. “Mannen waren mannen, punt uit. We konden gewoon niet hetzelfde zijn.”
Zoals voor duizenden andere vrouwen in de landbouw is Dorothy’s dag een aaneenschakeling van taken. Het werk op het land is zwaar en houdt eigenlijk nooit op. Na een dag werken wordt van vrouwen verwacht dat ze koken, schoonmaken, water halen en voor het gezin zorgen. Met lonen die amper genoeg zijn, is huishoudelijke hulp onbetaalbaar.
Leiderschap als nieuwe mogelijkheid
Met al dat werk voelde leiderschap vooral als een extra last. “Voor vrouwen was het te veeleisend en tijdrovend,” legt Dorothy uit. “Bovendien heerste het idee dat mannen nu eenmaal betere leiders zijn. Zelfs onderling ontbrak het vrouwen aan vertrouwen en respect.”
Dat veranderde toen ze in aanraking kwam met het werk van Hivos voor vrouwenrechten en gendergelijkheid. Samen met andere vrouwelijke landarbeiders leerde ze onderhandelen en leidinggeven. In workshops ontdekten ze dat leiderschap geen kwestie van gender is, en dat gelijk werk gelijk loon verdient.
Het programma pakt de dagelijkse kwetsbaarheden van vrouwelijke landarbeiders aan: beleid tegen seksuele intimidatie, meer bewustzijn rond mentale gezondheid en praktische vaardigheden om extra inkomen te genereren zoals het maken van huishoudelijke producten en herbruikbare maandverbanden.
De weg vrij voor andere vrouwen
Met nieuwe kennis en vaardigheden begonnen Dorothy en de andere vrouwen zich actief in te zetten voor vrouwenrechten in hun omgeving. Waar isolement en zelftwijfel ooit de norm waren, brokkelt die cultuur nu af.
“Vrouwen durven nu zonder angst voor zichzelf op te komen,” zegt Dorothy. “In plaats van elkaar te wantrouwen, moedigen we elkaar aan.” Dorothy ontving zelfs een prijs voor haar leiderschap in de campagne voor de rechten van vrouwelijke landarbeiders.
Voor Dorothy is deze prijs een baken voor elke vrouw die nog met gebogen hoofd op het land werkt. “Ik vind het geweldig dat ik andere vrouwen weet te inspireren om in zichzelf te geloven,” zegt ze. “Wat mannen kunnen, kunnen vrouwen nog beter. Niets is onmogelijk.”
